Learn

بخش 2 شنیداری CELPIP: گوش دادن به گفتگوی زندگی روزمره

Back to topics
بخش 2 شنیداری CELPIP: گوش دادن به گفتگوی زندگی روزمره
بخش 2 آسان‌ترین بخش آزمون به نظر می‌رسد. دو نفر یک گفتگوی عادی و روزمره دارند. اما به همین دلیل بسیاری از افراد را به دام می‌اندازد. انگلیسی ساده به نظر می‌رسد، پس افراد با دقت گوش دادن را متوقف می‌کنند. پرسش‌ها فقط واقعیت‌ها را نمی‌سنجند. آن‌ها احساسات، برنامه‌ها و معناهای پنهان را می‌سنجند. این صفحه به شما نشان می‌دهد بخش 2 واقعاً چه چیزی را می‌سنجد و چگونه برای آن گوش دهید.

واقعیت‌های سریع

  • • پرسش‌ها: 5
  • • زمان: حدود 5 دقیقه
  • • قالب: یک گفتگوی کوتاه روزمره بین دو گوینده: همکاران، همسایه‌ها، دوستان یا اعضای خانواده
  • • پرسش‌ها چگونه کار می‌کنند: یک پرسش در هر بار، پس از گفتگو. پرسش‌ها را با صدای بلند خوانده‌شده می‌شنوید.
  • • فایل صوتی یک بار پخش می‌شود.

چه اتفاقی می‌افتد

یک گفتگوی طبیعی و دوستانه درباره زندگی روزمره می‌شنوید. برای مثال، افراد برای آخر هفته برنامه‌ریزی می‌کنند. یا درباره مشکل کوچکی در محل کار صحبت می‌کنند. یا همسایه‌ای درخواست کمک می‌کند. یا خانواده‌ای تصمیم می‌گیرد. کلمات رایج هستند و سرعت طبیعی است. اما بخش 2 با بخش 1 متفاوت است. ساختار روشنی از "مشکل → راه حل‌ها → تصمیم" وجود ندارد. گفتگو فقط از یک ایده به ایده بعدی می‌رود. پرسش‌ها می‌پرسند همه این‌ها چه معنایی داشت.

پرسش‌ها چه چیزی را می‌سنجند

پرسش‌های بخش 2 چهار نوع اصلی دارند:
  • 1. ایده اصلی: گویندگان عمدتاً درباره چه چیزی صحبت می‌کنند؟ دلیل گفتگو چیست؟
  • 2. جزئیات مشخص: زمان‌ها، مکان‌ها، نام‌ها و برنامه‌هایی که گویندگان درباره آن‌ها صحبت می‌کنند.
  • 3. قصد و احساس: چرا یک گوینده چیزی می‌گوید؟ یک گوینده چه احساسی دارد: خوشحال، ناراحت، نگران یا متعجب؟ یک گوینده چه چیزی را به طور غیرمستقیم می‌رساند؟ رساندن غیرمستقیم یعنی گفتن چیزی به شیوه‌ای غیرمستقیم، نه با کلمات مستقیم.
  • 4. گام‌های بعدی: یکی از گویندگان احتمالاً پس از گفتگو چه کاری انجام خواهد داد؟
نوع‌های 3 و 4 مهم‌ترین هستند. نمی‌توانید از روی فهرستی از واقعیت‌ها به آن‌ها پاسخ دهید. باید لحن و موقعیت را بفهمید. لحن یعنی احساس موجود در صدای یک گوینده.

تله‌هایی که نمره از دست می‌دهند

تله 1: غافل شدن چون آسان به نظر می‌رسد. بخش 2 اگر به شیوه‌ای آرام گوش دهید سخت است. با همان تمرکز قوی بخش 6 گوش دهید. خودکار خود را آماده نگه دارید. به این فکر کنید که چه کسی چه احساسی دارد و چرا.
تله 2: نفهمیدن گفتار غیرمستقیم. در گفتگوی روزمره، کانادایی‌ها اغلب مؤدب و غیرمستقیم هستند. غیرمستقیم یعنی معنای واقعی را با کلمات مستقیم نمی‌گویند. "It's a bit chilly in here" می‌تواند به معنای لطفاً پنجره را ببند باشد. "That meeting was… interesting" می‌تواند به این معنا باشد که جلسه بد بود. مراقب باشید. یک پاسخ ممکن است از کلمات دقیق یک گوینده استفاده کند اما معنای واقعی را از دست بدهد. آن پاسخ احتمالاً تله است.
تله 3: اشتباه گرفتن دو گوینده. این بخش فقط پنج پرسش دارد. اگر یک بار گویندگان را اشتباه بگیرید، می‌توانید یک پنجم این بخش را از دست بدهید. روی کاغذ خود یک برچسب سریع "A:" و "B:" بنویسید. کلمات اصلی هر گوینده را کنار حرف درست بنویسید.

یک مثال حل‌شده

این یک مثال برای این راهنما است. این یک پرسش واقعی آزمون نیست.
Tom: سلام، آپارتمان جدیدت را تبریک می‌گویم! کی اسباب‌کشی می‌کنی؟ Lisa: ممنون! روز شنبه. در واقع… می‌خواستم چیزی از تو بپرسم. وانت تو برای مبل من عالی است. اما فقط اگر برای تو مشکلی نیست. Tom: صبح شنبه؟ تا ظهر آزاد هستم. اما باید برایم یک پیتزا بخری. Lisa: قبول! تو خیلی در پول من صرفه‌جویی می‌کنی. لازم نیست به اسباب‌کش‌ها پول بدهم.
پرسش: چرا Lisa به وانت Tom اشاره می‌کند؟ A. برای تبریک گفتن به او برای خرید آن B. برای پرسیدن اینکه آیا می‌تواند برای اسباب‌کشی از آن استفاده کند ✔ C. برای پیشنهاد قرض دادن آن به او D. برای هشدار دادن به او درباره پارکینگ
Lisa هرگز مستقیماً نمی‌پرسد: "می‌توانم وانتت را قرض بگیرم؟" او آن را به صورت غیرمستقیم می‌رساند. بخش 2 اغلب این نوع درخواست مؤدبانه و غیرمستقیم را می‌سنجد. یک درخواست غیرمستقیم از کلمات پرسشی مستقیم استفاده نمی‌کند.

روش یادداشت‌برداری شما برای بخش 2

یادداشت‌های شما اینجا باید کوتاه باشند. فهرست بلندی از واقعیت‌ها به پرسش‌های لحن پاسخ نخواهد داد. بنویسید:
  • • موضوع: یک یا دو کلمه (روز اسباب‌کشی)
  • • A / B: نکته اصلی یا احساس هر گوینده، در چند کلمه (Lisa: به وانت نیاز دارد، حالا خوشحال است / Tom: خوشحال است که کمک می‌کند، درباره پیتزا شوخی می‌کند)
  • • هر واقعیت مشخص: روز، ساعت، اعداد. ممکن است برای یک پرسش جزئیات به آن‌ها نیاز داشته باشید.

راهبرد، به ترتیب

  • 1. 10 ثانیه اول: بفهمید گویندگان چه نسبتی با یکدیگر دارند. آیا دوست هستند؟ آیا با هم کار می‌کنند؟ موضوع را هم پیدا کنید. پس از آن، فهمیدن بقیه آسان‌تر است.
  • 2. به کلمات احساس و واکنش‌ها گوش دهید: "That's great" و "Oh no"، خنده و آه. پرسش‌های لحن اغلب از این لحظه‌ها می‌آیند.
  • 3. مراقب چرخش باشید: بیشتر گفتگوهای بخش 2 یک تغییر کوچک دارند. برای مثال، یک درخواست، یک برنامه جدید یا یک خبر. پرسش‌ها معمولاً درباره همین تغییر هستند.
  • 4. پس از فایل صوتی: از یادداشت‌های خود برای پرسش‌های جزئیات استفاده کنید. برای پرسش‌های مربوط به برنامه‌ها و احساسات، به کل داستان فکر کنید. درباره یک جمله زیاد فکر نکنید.

نکته‌ها بر اساس سطح

  • • در حال ساختن (CLB 4–6): کلمات روزمره و عبارت‌های فعلی کوتاه رایج را یاد بگیرید، مانند pick up و drop off و run into. برنامه‌های کمدی تلویزیونی تماشا کنید و به گفتگوهای رادیویی کانادایی گوش دهید. پس از هر صحنه، ایده اصلی را در یک جمله بگویید.
  • • در میانه (CLB 7–8): پیدا کردن درخواست‌های غیرمستقیم و احساسات در گفتگوها را تمرین کنید. اینجاست که می‌توانید نمره بیشتری بگیرید.
  • • با هدف CLB 9+: روی پرسش‌های مربوط به معنای پنهان تمرکز کنید. چرا یک گوینده چیزی می‌گوید؟ گوینده احتمالاً در ادامه چه خواهد کرد؟ برای این پرسش‌ها، باید از سرنخ‌های گفتگو استفاده کنید. آن‌ها سطح 9 را از سطح 10+ جدا می‌کنند.
این بخش را با زمان‌بندی واقعی آزمون تمرین کنید. فایل صوتی را فقط یک بار پخش کنید. از [آزمون‌های تمرینی شنیداری CELPIP] ما استفاده کنید.

پرسش‌های سریع

بخش 2 چند پرسش دارد؟ پنج پرسش. این کمترین تعداد در میان همه بخش‌ها است. پس هر پرسش بسیار مهم است. چرا بخش 2 آسان به نظر می‌رسد، اما نمره اغلب پایین است؟ چون پرسش‌ها لحن، برنامه‌ها و معنای پنهان را می‌سنجند. آن‌ها فقط واقعیت‌هایی را نمی‌سنجند که بتوانید کلمه به کلمه بنویسید. در یادداشت‌های خود چه بنویسم؟ موضوع را بنویسید. احساسات و نکته اصلی هر گوینده را در چند کلمه بنویسید. هر عدد یا زمانی را هم بنویسید.